03 09 2007

YAVRUSUNDAN AYRI KALAN ANNE


“Parçalanmış ailelere,yavrusundan ayrı kalan annelere ve annesinden ayrı kalan yavrulara”

 

 

 

 

 

 

12.08.2007- 23.51

“Meleğim seni çok özledim eminsin görüşeceğiz değil mi?Canım annem benim seni çok seviyorum canım annem canım”

“İyi geceler tatlı rüyalar meleğim”

14.08.2007-22.13

“Annem ne haber? Benim sınavım bu pazartesi.Sınavlardan sonra 3-5 gün yazlığa gideceğim.Sonra babam plan yapıyor geleceğim ama çok kalamayacağım haberin olsun annem seni çok seviyorum.İyi geceler…”

22.08.2007-09.33

“Annem sınava yarım saat sonra gireceğim bana dua et!Bu çok önemli.Seni seviyorum.”

23.08.2007-01.21

“Annem ben sana geleceğim bir hafta ama vakit su gibi geçecek nasıl çıkaracağız özlemimizi?Yetecek mi sence?Ben o günleri sana sarılarak geçirsem ancak bir günün hasreti çıkar…”

26.08.2007-23.51

“Annem ben yarın saat 15.30 da uçağa biniyorum.Tamam mı şeker?”

 

   

 

 Bir kandil hediyesi olarak geldi pamuk kızım…Kısacık zamanı dolu dolu geçirmek istiyorduk. “ Dedemi,dayımı ve kuzenimi görmek istiyorum”dedi…Kısacık zamana;alış verişi,gezmeyi,denizi ve şehir dışı ziyaretleri de ekledik…Gerçekten su gibi geçiyordu zaman…”Gel anne,sarılıp yatalım”ve “haydi beni sev!” diyordu sürekli…

     Ve gitti güzel kızım ardında dağ gibi hasretini bırakarak…Havaalanından eve döndüğümde onu gider gitmez özlediğimi fark ettim…Üstelik evin her köşesinde hatıralarını bırakmıştı giderken…Pencerenin önündeki koltuğa takıldı önce gözüm;gece oraya uzanmıştı bir ara…Koltuğun üzerinde benim için ayakkabıma uydurarak aldığımız çanta duruyordu.Onun odasına girmeye ise hiç cesaretim yoktu…Bavulunu koyduğu yere ve yatağın üzerinde çıkarılmış pijamalara bakarsam kesinlikle dayanamayacaktım…

     Balkonda sabaha yetişmesi için yıkadığım çamaşırlar asılıydı.Giderken giyeceği için onun tişörtünü almıştım sadece ipten.Diğerlerine dokunmak istemedim.Bana her şey onu hatırlatıyordu…

     Uzun uzadıya yemek yapacak gücüm yoktu.Aklıma dondurucudaki mantı geldi.Ama ben…Onu kızım için hazırlamıştım…Yoğunluktan pişirmeye fırsat olamadı.Mantıyı haşlamak üzere ocağa koydum.Yiyemeyeceğimi biliyordum.Karnım aç olmasına rağmen mantı boğazımdan geçmedi,boğazımda yutkunamadığım koca bir yumruk gibi takılı duran ve acı veren şeyin ne olduğunu biliyordum…Sonra tutamadım göz yaşlarımı…

 

 

02.09.2007-12.01

“Canım annem seni çok seviyorum.Her zaman mutlu ol!İnsanlar mutlu olmak için fırsatları ya kendileri oluşturur ya da yakalar…”

 

“Ben de seni çok seviyorum.Sen de hep mutlu ol.Aynı şeyler senin için de geçerli bitanem.Çok öpüyorum.”

02.09.2007-12.04

“Ben daha çok öpüyorumJ

02.09.2007-16.04

“Üzülmeni istemiyorum ama seni şimdiden çooook özledim.Senin için mantı yapıp dondurucuya koymuştum.Fırsat olmadı pişirmeye.Şimdi onu pişiriyorum ama boğazımdan geçecek mi bilmem?Seni çok seviyorum bana bir sürü hatıra bırakıp gittin yine…”

 

02.09.2007-16.04

“Annem ne olur ye olur mu?Önemli değil ben en güzel yemekleri yedim sen yapmasan da…Sen benim için çok değerlisin.Ne olur tek damla göz yaşın bile akmasın.Yemeğini de ye yoksa ben daha çok üzülürüm annem benim”

 

“ En çokta boğazımda yutkunamadığım bir yumruk gibi takılı duran ve ağrıtan şey…Her şey bambaşka olmalıydı…Ama elimizdekilerle yetinmek zorunda olduk hep.Lütfen beni çok düşünme ve üzülme.Sana daha başka bir hayat sunamadığım için beni affet.Seni çok seviyorum.”

02.09.2007-16.10

“Ben sen üzüldükçe daha da çok üzülüyorum.Ben sana yalvarırım üzülme sen bana sunabileceğin her şeyi en iyi şekilde sundun asla buna pişmanlık duyma.Kendine sorun haline getirme.Ne yapacaktın ki?Her şeyi yaptın,sen ne olur üzülme”

 

“Ne garip ki her şeye dayanabiliyor insan.En sevdiğinden ayrılmaya bile.Dün sen koltukta yatarken balkona astığım çamaşırlara takıldı gözüm.İçim elvermedi toplamaya.Evin her yerinde hatıraların var.Karşımda resimlerin bana bakıyor.Sen beni üzsen bile fark etmez.Çünkü hemen affediyorum.Kıyamam ki…”

02.09.2007-16.23

“Annem canım,bir tanem ne olur akmasın göz yaşların!Sen her şeyi yaptın benim için hayat böyle,asıl benim sana yaptıklarımı affet sen ve lütfen üzülme!Lütfen…”

 

“Bir anne çocuğunu özlemeden duramaz,anne olunca anlarsın.Bir şartla üzülmem:gerçekten orada mutluysan…”

02.09.2007-16.27

“Mutluyum tabi.Ne olur üzülme ne olur.Bak ben daha çok üzülüyorum sen üzülünce…”

 

“Sen yokken her şey anlamsız gelmeseydi ve buna dayanmak zor olmasaydı,bir gün yapayalnız ölmekten korkmasaydım asla evlenmeyi düşünmezdim.”

02.09.2007-16.33

 

“İyi ki evlendin annem,böyle söyleme”

 

“Güzel kızım seni çok sevdiğimi biliyorsun.Herkesten çok…Lütfen güçlü  ve dayanıklı ol!Başarılı ol!Asla kendini hiç kimseye  ezdirme.Unutma kimse kimseden üstün değil.Bu nedenle ne yaparsan en güzelini,en iyisini yap.Dürüst ol.Kimse sende kınanacak bir şey bulamasın.Sen akılı ve yeteneklisin.Güzel ve merhametlisin.Kendini daima geliştir ve kendinde beğenmediğin ne varsa değiştir.”

“Hayatım boyunca seninle iftihar etmek istiyorum.Sen benim bitanemsin.Benim kızım olduğunu unutma.Sen her şeyin en güzeline layıksın benim pamuk kızım.Seni çoook seviyorum…”

“5.ayın 9’unda attığın msj bile hala telefonumda duruyor.Senden gelen hiçbir şeyi silmiyorum.Anla işte.Aşk böyle bir şey.Seni çok seviyorum.Sen benim canımsın.”

02.09.2007-16.33

“Sen de benim canım, can ötemsin,annemsin meleğim.Seni çok seviyorum ne olur üzülme.Ben senle hayatım boyunca iftihar edeceğim.Hep o benim annem diyeceğim canım.”

 

“Sen de benim canımsın.Üzülme sen de olur mu?Seni çok seviyorum!”

 

 

 

241
0
0
Yorum Yaz